Volgens zijn voormalige persoonlijke assistent gebruikte Michael Jackson al sinds 1999 het sterke verdovingsmiddel propofol, waarvan een overdosis hem in de zomer van 2009 fataal werd.
Jackson begon het middel, dat enkel in ziekenhuizen door anesthesisten gebruikt mag worden, te gebruiken omdat hij kwetsuren had opgelopen bij een val van het podium in München.

In het boek 'My Friend Michael: An Ordinary Friendship with an Extraordinary Man' stelt Frank Cascio dat Jackson in 1984 de pijnstiller Demerol begon te slikken na het incident tijdens de opnames van een Pepsi-spot in 1984, waarbij Jacksons haar vuur vatte. Hij zag de zanger Demerol slikken tijdens de 'Dangerous World'-tournee in 1993. Hij dacht toen dat het een medicijn voor een huidaandoening was.

Cascio schrijft voorts dat hij gaandeweg in de gaten kreeg dat Jacksons drugproblemen escaleerden. Het kwam zo ver dat Cascio Jacksons dokters cash betaalde en zijn naam op de voorschriften liet vermelden om te vermijden dat Jacksons problemen aan het licht zouden komen.

Hij zou voor de concerten voor Jacksons dertigste verjaardag, in september 2001, ook de broers en zussen van Jackson om hulp verzocht hebben, maar Jackson "wilde hen niet horen". Jackson zou het eerste van die concerten in New York met een uur vertraging begonnen zijn omdat hij in zijn hotelkamer Demerol had geslikt en versuft was.

"Ik was zo naïef te denken dat Michael zijn show niet in het gedrang zou brengen met zijn medicijnen, maar die avond stelde hij me teleur. De paniek en de ontgoocheling die ik toen voelde, waren enorm".

Cascio meent dat Jackson, die almaar kloeg over slaapproblemen, stierf "in zijn eindeloze zoektocht naar innerlijke rust".